Ο ναός του Επικούρειου Απόλλωνα
Βάσσες, Ηλεία – Μεσσηνία – ΑρκαδίαΈνας από τους καλύτερα σωσμένους ναούς της κλασικής εποχής, ψηλά στα βουνά της Πελοποννήσου, και το πρώτο ελληνικό μνημείο της UNESCO.
Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά · 3 φωτογραφίες
Ένας ναός στα βουνά
Σε ένα απόμερο και άγριο τοπίο, στα βουνά όπου συναντιούνται η Ηλεία, η Μεσσηνία και η Αρκαδία, στέκεται ο ναός του Επικούρειου Απόλλωνα. Το όνομα «Βάσσες» σημαίνει «μικρές κοιλάδες ανάμεσα σε βράχους». Τον ναό τον έχτισαν οι κάτοικοι της αρχαίας Φιγαλείας στο δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.Χ.
Σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία, οι Φιγαλείς τον αφιέρωσαν στον Απόλλωνα «Επικούριο», δηλαδή «βοηθό», γιατί τους προστάτεψε από μια επιδημία. Ο Παυσανίας γράφει επίσης ότι αρχιτέκτονάς του ήταν ο Ικτίνος, ο ίδιος που σχεδίασε τον Παρθενώνα.
Τρεις ρυθμοί σε έναν ναό
Ο ναός είναι χτισμένος από γκρίζο ντόπιο ασβεστόλιθο και είναι από τους καλύτερα σωσμένους της αρχαιότητας. Είναι ξεχωριστός γιατί συνδυάζει και τους τρεις αρχιτεκτονικούς ρυθμούς: εξωτερικά έχει δωρικούς κίονες, εσωτερικά ιωνικούς, και ανάμεσά τους βρέθηκε το αρχαιότερο γνωστό κορινθιακό κιονόκρανο. Ασυνήθιστο είναι επίσης ότι ο ναός είναι στραμμένος από τον βορρά προς τον νότο και όχι από την ανατολή προς τη δύση, όπως οι περισσότεροι.
Μέσα στον σηκό υπήρχε μια μαρμάρινη ζωφόρος με σκηνές από τη μάχη των Λαπιθών με τους Κενταύρους και των Ελλήνων με τις Αμαζόνες. Το 1814 μεταφέρθηκε στην Αγγλία και εκτίθεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο.
Κάτω από την τέντα
Ο ναός έμεινε ξεχασμένος για αιώνες, ώσπου τον εντόπισε ο Γάλλος αρχιτέκτονας Ζοακίμ Μποσέ το 1765. Το 1986 ήταν το πρώτο μνημείο της Ελλάδας που γράφτηκε στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Επειδή ο ναός κινδύνευε από το χιόνι, τη βροχή, τον παγετό και τους σεισμούς, από το 1987 τον προστατεύει ένα μεγάλο λευκό στέγαστρο, σαν τέντα, ενώ συνεχίζονται τα έργα συντήρησης και αναστήλωσης. Έτσι, ο επισκέπτης μπορεί να τον δει από κοντά, σαν σε ένα υπαίθριο εργαστήριο.
Φωτογραφίες









